Hallooo!
Tja, lang geleden dat hier geweest ben. Te lang misschien want ik rook weer. Sinds begin mei, dus dat is alweer bijna 2 maanden. Shocking of niet, want ik ging als een speer.
Maar goed. Zoals ik in november voor het eerst in mijn leven écht gestopt was met roken, ben ik dan ook nu voor het eerst weer begonnen met roken!
Wanneer stak ik mijn eerste sigaret weer op? Op vakantie wel te verstaan. Er bekroop mij een 'schijt aan alles' + 'fuck being a good girl' moment. Tel daar bij op dat je 5 dagen op een all inclusive resort niet naar de toilet kunt, en ik stond te popelen om een pakje sigaretten te kopen! En ik heb het gewoon gedaan omdat ik er echt SCHIJT aan had. En ze smaakten dus echt niet hè. Bleh! Maar naar de toilet kon ik wel. Thuis aangekomen besloot ik dat ik stiekum toch ook wel op speciale gelegenheden mocht roken. En een paar van die gelegenheden later rookte ik alweer als vanouds. En daar had ik eigenlijk ook schijt aan. Letterlijk en figuurlijk want eindelijk heb ik nu ook weer normale ontlasting (sorry voor de details). En dat is nu dan ook hét pluspunt wat roken me biedt. Meer niet eigenlijk. Bladidbladibla als ik het zo vertel is wel zo'n cliché verhaal dat ik het niet eens verder wil uitleggen. Het was gewoon die éne sigaret. Punt. Als je niet rookt, moet je ook niet roken.
En ik moet zeggen dat de 'waas' waarin ik weer zit ook wel weer lekker voelt. Althans, vertrouwd voelt het, dat is een betere benaming.
Maar nu baal ik dus weer, iedere avond denk ik: shit! Zonde, zonde. Je bent gewoon een stuk minder trots en blij met jezelf als je weer rookt. De overige nadelen hoef ik eigenlijk niet op te noemen voor jullie maar ik doe het toch maar even voor mezelf. Waar baal ik nu zo van?
- Mijn lichaam vraagt continue om die peuk
- Die vieze smaak in mn mond, ik moet steeds smintjes pakken
- Dagelijks een dof hoofd, een hele lichte hoofdpijn
- Minder ondernemend, stel dingen weer uit door die peuk
- De katers zijn ERG!!
- Een borrel is er echt niet leuker op geworden
- Voel me weer viezig
- Mijn lichaam snapt het niet meer, ik had mezelf meer tijd moeten geven om alles weer op orde te krijgen
- Het lijkt wel alsof ik iemand anders was die afgelopen maanden, waar is zij gebleven???
En nu wil ik dus weer stoppen. Echt bang dat het me niet gaat lukken ben ik niet. Maar ik merk wel dat ik het voor me uit aan het schuiven ben, en ik snap eigenlijk niet waarom. De wil is wel iets minder heftig dan de vorige keer. Misschien omdat ik niet zo diep wil nadenken. Omdat ik de vorige keer cold turkey gestopt ben en het best zwaar had wil ik nu misschien Champix gebruiken. Iemand tips?
Dit was het nieuws met Py. BOING.
Ik zit nu voor het eerst aan de pleisters en ben zeer enthousiast. Het is nog maar 3 weken maar toch. Kijk af en toe naar mijn blog of het afbouwen gaat lukken. Zo ja, misschien ook een bruikbare methode voor jou... Succes
Sterkte ermee en fijne dag!
